Kuba jest szeroko znana jako źródło najlepszego tytoniu na świecie. Według historyków, pierwsze plantacje tytoniu powstały w XVIII wieku, na stronie wschodniej wyspy, a następnie zaczęły rozprzestrzeniać się na zachód. Przez wiele lat tytoń był na drugim miejscu listy towarów eksportowych Kuby, zaraz po cukrze.

Największa produkcja, najlepiej rozpoznawanego tytoniu Kuby pochodzi z prowincji Pinar del Rio.

Dla Kubańczyków, którzy nazywają tytoń “Cohiba”, był on cudownym lekiem, głównym elementem obrzędów religijnych, politycznych oraz socjalnych.

Rośliny tytoniu zazwyczaj były sadzone w mniejszych obszarach wielkich pól manioku, rośliny bulwiastej, bardzo często używanej przez miejscowych. Wymiana dóbr, w czasach podbojów kolonialnych, dała mozliwość rozprzestrzenienia się tytoniu wśród krajów Europy, głównie Hiszpanii, gdzie nawyk palenia zyskał wielu entuzjastów. Szał palenia w kilku następnych latach rozszerzył się na Persję, Japonię, Turcje oraz Rosję, a w większości tych krajów wprowadzono zakaz jego używania, a wraz z nim surowe kary.

Hodowle tytoniu zatrudniały wyłącznie, w odróżnieniu od pracowników plantacji cukru,  wolnych ludzi, Głównym tego powodem był fakt, że rośliny tytoniu wymagają większej troski i opieki, a opiekun plantacji powinien zawsze znajdować się w pobliżu.

Lofrek

O autorze